|
|
- uyuyorum
bırak git
kanatlarının arkasında kalsın sarı yaprakların altında çürüyen mazi
her rengi hüzün..
her rengi özlem..
sus (ma nolur)
manik depresif güz dinginliğimi bozmadı ki hiç sesin
sonbahar oluyorum..
sonbaharda ölüyorum
bırak git
camda bir buğu kaldı nefesim..
- bir hasan hüseyin korkmazgil şiiri:
gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç
ağaçlar bükmesinler n'olursun boyunlarını
neden akşam oluyorum tren kalkınca
kırlangıçlar birdenbire çekip gidince
mendiller sallanınca neden tıkanıyorum
öyle çok acımasız ki öyle birdenbire ki
az önceki çiçekler nasıl da diken diken
gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç
o sularda çimdik, bitti; köprüleri geçtik, bitti
o elmanın tadı orda, o kuş çoktan öttü, bitti
artık çocuk değiliz, susarak da bir şeyler diyebiliriz
günler devlet alacağı, yıllar bir kadehçik buzlu rakı
oyunlar oyuncaksı, oyuncaklar eski şarkı
kavaklara oklu yürek çizip duran o çakı
nerde şimdi nerde şimdi, nerde o kan sarhoşluğu
gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç
|
