|
|
- müthiş sürükleyici bir romanın bir de olağan üstü sona sahip olması sebebiyle yaşanacak çöküntüye konulan ad.
hissettiğin boşluğu tarif edemezsin bir türlü. gözlerin dolar, saatlerce bakakalırsın biten kitaba.
en yakınını kaybetmiş gibi üzülürsün o kitap bittiği için.
kalbine gömersin sofi'yi ve o artık senin için ilk aşkından da öte biridir.
- kitaba başlayan insanların pek azının insanın başına gelmiş takdir-e şayan eylem
(bınar, 21.03.2004 02:58)
- bittigin de sofinin dünyasını okuyup ayarları anlayan sevdiğiniz bir arkadaşına koşarsın ama nafile anlatamassın anladıklarını boş boş bakarsınız birbirinize.
- akabinde bir süre kitap okuyamama sendromuna yakalanılan eylem.
- büyük başarı sayılabilecek olan olay. zira ben rönesansta 3 kere bıraktım. *
- genelde bir oturuşta bir kitap okuyan biri olarak* ancak altıncı haftasında bitirebildiğim, insanlara felsefe tarihi öğretmeyi amaç edinmiş, içimi taş eden kitabın bitmesi. okurken aklıma mazide su gibi akıp gitmiş kitaplar gelir, gözüm dalar uzaklara* neyse, bitti çok şükür...
(mavio, 08.04.2004 13:54)
- artık okuduğun hiçbir şeyin kesmemesi durumu
- (bkz. sanki birşeyler eksik hayatımda)
- aslında biraz şaibeli bi durum. 'o kitap bitti mi? bi kitabın bitmesiyle son bulması aynı anlama gelmeyebilir mi?' gibi sorularla kafa patlatılması gereken konu
(viola, 12.10.2004 00:57)
- (bkz: veronika ölmek istiyor un bitmesi)
- (bkz: dünyanın bitmesi)
(bkz: kıyamet)
- içindeki felsefi yazıların tekini bile okumadan süper hikayesini severek takip ettim bu kitabın ve sonunda şıçtı bu kitap.evet sıçtı.
ya sen kalk mükemmel bir giriş yap,aynadaki kız ile sanatının doruk noktasına ulaş,felsefenin büyülü dünyasına hayran bıraktır kendini,sonra ne olsun kahramanlar küçülsün minilsin orada yaşamaya devam etsin.ağlamıştım sonunda.evet ağladım.sophie ye yapılır mı bu lan diye.gittim berkeley bardak bira devirdim iki tane.bak hala etkisindeyim... arjantin o arjantin.
|
