|
|
- jean luc godard'ın politik filmlerinin öncüsü, 1967 yapımı filmi. tren sahnesiyle bir sene sonraki 68 hareketleri konusunda godard'ın inanılmaz bir öngörüye sahip olduğu açıkça gözlenmektedir. filmin dekorları harikadır. ve yeni dalga sinemasının olmazsa olmaz oyuncusu, oyunculuğuyla yine tüm filmi kendi filmi yapmayı başarır.
(bkz: jean pierre leaud)
(bkz: çinli kız)
- bir filmden ziyade paris'ten yükselen maoist bir manifesto gibidir godard'ın la chinoise'u. birbirinden tatlı ve yakışıklı üniversite öğrencilerinin ağızlarından dökülen avrupa'da komünist iktidar arayışıdır yani çin de mao'nun yaptığının bir benzerinin yapılıp yapılamayacağının bir sorgulamasıdır. filmin metninin kızıl kitaplardan hiçbir farkı yoktur yani bir tür marksizm eleştirisidir.
sovyetlerde ki revizyonizme , avrupa komünizminin abd'yle olan sıkı fıkı ilişkilerine ve dönemin en önemli olaylı olan vietnam savaşına sırt çevirişine ve iki farklı komünizmin varlığına sinemadan bir bakıştır; iyi komünizm ve kötü komünizm;avrupa komünizmi ve üzerine bombalar yağdırılan çin komünizmi.
trendeki veronique-marcel kapışması hakikaten acayiptir ve o denli güzel dudaklardan dökülen "terörizm, altta varolanı üste çıkarmak için bir yöntemdir" sözleri ve daha bir sürü althusserci söz baya etkileyicidir.
kadınların güzel ve ideolojik olabileceklerinin filmidir, ne yazık ki bir nostaljidir çünkü güzel kadınların yanına eklenen sıfatlar daha farklı günümüzde .
- filmin arka planında kullanuılan renkler dikkat çekicidir. çoğu zaman mavi-beyaz-kırmızı * kimi zamanda faşizan italya'ya göndermede bulunan yeşil-beyaz-kırmızı tonların olduğu duvarların yansıtıldığı sahnelere dikkat edilmelidir.
not: koskoca filmde ammına koyim o kadar siyasi-politik-felsefi düşünceler anlattılar hiç biri mi aklında durmadı da bu siktiimin duvar renkleri mi kaldı diyenlere. evet kombinasyonları güzeldi kardeşim ne yapiim.
not2: yazılan yazılmış.varolsun yoldaşlar.*
|
