her seferinde borcun minumum %10'unu ödeyen insandır..ancak bu şekilde kapatamaz..yani haciz son çözüm olarak gözükür..elinde sonunda hepsini ödeyemezse bile %10'unu bulup buluşturup ödemesi şart..
bankaların sevdiği müşteri tipidir. normalde gecikmede yapmadan tüm borcunu ödeme süresi içinde ödeyen müşteriler kötü müşteridir banka için. biz gelelim banka için iyi müşterilere. kendileri genelde taksitli alışveriş çılgınlığına kendini kaptırmış insan modelidir. zaten 10 ay taksit, 12 ay taksit, 16 ay taksit derken ekstresine gelecek kredi kartı borcunun ne kadar olacağınınn hesabı diye bir şey kalmaz. en iyi çözüm kredi kartı limitinin maaşın belli bir oranını geçmemesidir amma velakin bizim işbilir bankacılarımız siz harcadıkça siz istemeden limitinizi arttırırlar ki sizde hesabın ucunu kaçırabilin.
konuyu iki farklı kulvarda inceleyip, sorumlunun tek bir noktada ortaya çıktığını haydi hep beraber görelim!..
-80'li yıllardan itibaren atağa geçen tüketim çılgınlığı, yanında sponsorluk, reklam, reklamcılık, yığınla para ve bu yığınla parayı iki kat yığın haline getirmek için kurulan bankaları getirdi.
bankalar, ilk etapta naif ve yararlı kuruluşlardı. ancak tüketim çılgınlığı bankacılık sektörünün de salyalarının akmasını sağladı. ilk başlarda insanların üzerindeki fazla paraları saklamak için güvenli bir yöntemdi bankalar. ama sonra tüketim çıktı. insanlar ceplerindeki paraların hepsini taksitli alışverişlere harcayınca, kimse kendisine bankada hesap açmadı ve bununla beraber bankacılık tehlikeye girdi.
yapmaları gereken birşey vardı bankaların. ve iyi de düşündüler aslında. baktılar ki bu adamlar harcadıkça ceplerinde para kalmıyor, biz de bunlara kredi verelim, zamanı gelince faiziyle alalım dediler.
kredi kartı başladı. beyaz eşya reklamlarında ayriyetten kart reklamları girdi, kartlar edebiyata ve kültüre sponsor oldu. gözümüzü çevirdiğimiz her yerde bir banka kartı, her yerde bir atm oldu..
aç gözlülük, mağribilik ve sorumsuzluk... hangisi açıklayabilir olayların altındakileri?..
-tüketim insanların varoluş felsefesinin bir parçası değildi aslında. ilk çağlarda ilk insanlar kollektif bir yaşam sürüp, avladıkları hayvanları, topladıkları gıdaları eşit olarak aralarında paylaşırlardı. dünyadaki tüm kaynaklar tüm insanoğluna yeterdi..
sonra ortaya kavimler çıktı. bir elma için savaşlar, ölüler.. imparatorluklar çıktı, toprak için öldüler insanlar. devletler çıktı, yeraltı kaynakları için tüfeklerini doğrulttular birbirlerine..
ancak her şey insanlığa yeterdi dünya üzerinde. aç gözlülük olmasaydı...
dünya değişti, değişiyor. insanların birer güruh halini almaları ve bireycilikten toplumculuğa geçmeleri, tüketim ihtiyacını daha da arttırdı. bireysel kaynaklar tükendi. bu da insanları başkalarının kaynaklarına saldırmayı gerektirdi.
başkalarının kaynaklarına saldırma olayları günümüzde hala devam etse de, artık bankalar sayesinde insanlar yeni kaynaklar buldular kendilerine.. paranın "tanrı" olduğu tüketim toplumunda her şey bankalara ve holdinglere bağlı oldu. aldığımız nefes, içtiğimiz su, yediğimiz bir lokma ekmekte tanrımıza daha da sıkıca bağlandık.
"insanlar medeni olmalıdırlar.." bu sözü hep söylerdik. ancak dikkatli bakarsak nedense teknoloji geliştikçe, insanlar medenileşmekten çok hayvanlaşıyorlar. oysa ilk insanlar ne kadar da medenilerdi.. kollektif yaşam içerisinde bir grup avladıkları bir mamutu eşit olarak paylaşıyor. bir ağaçtan elmaları beraber topluyorlar..
bir de bankalar işte.. insanların hakkını insanlara belirli koşullar altında verip, bedelini iki kat hınçla alıyorlar.. oysa kredi kartıyla alıp yediğim bir lokma ekmek, bir dilim elma zaten benim.. yetmezmiş gibi faizle ödüyorum.
medenilik, teknoloji, düşünmek, insanlık.. hangisi suçlu?.. elbette ki hepsini bir arada barındıran "insanlık".. kredi kartlarınız, bankalarınız, medeniyetiniz ve teknolojiniz sizin olsun. bir lokma ekmeğim, bir dilim elmam bana yeter.
alışveriş yaparken 50 veya 100 ytl olan ödeme'yi 12 taksit'e böler, ödeme zamanı gelince ödenmesi gereken en az tutar'ı öderlerse sittin sene kapatamazlar.
eğer çalışmayan, genç, üniversiteli bireyse vakit kaybetmeden ebeveynleri ile irtibata geçmelidir. eğer geçmez ise ebeveynleri bilahare borçlu bireyle çok sıkı fıkı bir biçimde fiziki temasa geçecektir.
depresyona girmiş ya da girmesine ramak kalmış insandır. bazen bankadan kredi çekip kredi kartı borcunu kapatır, kredi borcunu öderken bi taraftan da kredi kartı kullanmaya devam eder bu arkadaş. (bkz: kısır döngü)
2000 ytl kapasiteli kredi kartını sadece 400 ytl limitiyle kullanabilen insandır.her ay borcun %20 asgarisini ödeyip yine yatırdığı o 400 ytl yi yiyen insandır.
her ayın ekstre dönemi yaklaştıkça , sinirsel bozukluklar yaşayan , gece gece uykularından uyanan insandır. vakti zamanında eline geçen paraları kredi kartına yatırmamış bir güzel yemiştir. ''keşke'' ler çok fazladır hayatında. o nun için hep bir loto , hep bir kazı kazan , hep bir yakın akrabanın bağışlayacağı para vardır. genelde de bunlar hayal olur sadece ve ekstrenin son günü asgari tutar ödenir ve kabuslar bir ay ertelenir.
