|
|
- yokluktur.
bir kaç eski dostla hıdırlık denilen tepeye çıktık. geceyarısı olmuş. o saatte orda genelde ayyaşlar takılır. manzaranın güzelliğinin farkındalar.
arabanın yanına bir çocuk yaklaştı. hava soğuktu çocuk soğuktan donmuş neredeyse. "abi boş bira şişelerini verir misiniz ?" dedi. o an öyle etkiliyeciydi ki beynim durdu. ah ulan dedim keşke bira alıp gelseydik bi kasa hepsini bitirip şişelerini verebilseydik şu çocuğa. ama yoktu. bir iki saniye içinde durumun etkisinden çıktım. "şişe yok delikanlı! sen şunu al!" dedim. cebimde kalan 5-10 lirayı verdim. gözleri parladı. arkadaşlarımdan biri yanına çağırdı; "gel" dedi "otur şöyle yanıma kola içelim beraber." kola ikram ettik. sohbet başladı...
- okuyo musun sen ?
- evet abi. 5. sınıftayım.
- bu saatte burda ne işin var olum. evin yok mu senin? nerede oturuyorsun?
- .... mahallesinde oturuyorum abi. para kazanayım diye geldim buraya.
- baban ne iş yapıyo senin ?
- babam çalışmıyo.
- iş bulamadı mı?
- yok bulmadı. çalışmıyo işte. annem temizliğe gidiyo. bende gündüzleri simit satıyorum. akşamları da burda bira şişesi topluyorum.
- baban mı gönderiyo seni buraya?
- evet.
- olm babana söyle ben ders çalışcam de. gelme geceleri buralara. tehlikeli olur.
- yok abi alıştık biz. hem gelmezsem babam döver.
- baban sık sık dövüyo mu seni ?
- dövüyo bazen.(hafif ağlamaklı gözlerle...)
bakışlarımız bir anda birbirimize döndü. herkesin gözlerinde aynı ifade. böyle babanın mk.
arkadaşlardan biri sırtındaki ceketi çıkarıp çocuğa verdi.
- bak dedi şimdi yeteri kadar para kazandın. şunu da giy bize evini göster seni evine bırakalım. bu akşam iyi kazandın bak bu gecelik yeter.
gittik çocuğu evine bıraktık. hepimizinde sinirleri alt üst. çocuğun babasını dövmeye niyet etmişiz. gözümüz kara. ama sonradan mantık devreye giriyor işte. dövsen ne olacak ? ertesi gün yediği dayağın acısını karısından cocugundan cıkaracak...
|
