|
|
- (bkz: her işte bir hayır vardır)
- vukuatlı nüfus kaydı örneği almak için kadıköy nüfus müdürlüğüne gittiğimde hiç sıra olmaması, güler yüzlü güvenlik görevlisinin işlemimi nerede yaptırabileceğimi kibarca göstermesi, bankoya yaklaştığımda sevgi dolu memurun 10 saniye içinde işlemimi yapıp kağıdı elime vermesi, "ne kadar?" dediğimde bu işlemin ücretsiz olduğunun söylenmesi.
noluyo lan amına koyiim? türkiye değil mi burası? anlamıyorum ki kafam allak bullak. sanki norveç'ten aldım nüfus kaydını.
aynı hizmeti gudubet kişiliklerin olduğu vergi dairelerinde de görmek üzere, iyi akşamlar türkiye. her nerede yaşanıyor ve yaşatılıyorsan. (bu sorunun cevabı kesinlikle "kadıköy nüfus müdürlüğü"dür.)(busburak, 24.07.2008 17:24 ~ 25.07.2008 13:00)
- en az hayata dair iç burkan detaylar kadar gerçekleşebilen detaylardır. fakat murphy* denen serseri akla hep olumsuzları getiriverir.
öğrencimizin cebinde ne zaman geleceği belli olmayan zamana dek yetmesi gereken -sadece- 8,5 milyon (8,5 ytl) vardır [küsurlar de önemli hâliyle] ve fonksiyonel analize giriş denen berbat dersi geçmek zorundadır ve bunun için gerekli olan kitaba sahip olmak hiç de 8,5 ytl ile olabilecek iş değildir;
"alacağım kitabı bulabilmek için tarifleri takip ederek birkaç farklı yere uğradıktan sonra itü vakfı’na gittim. kitabın fiyatı on beş milyondu. paramı (başkasının emanetiydi) saydım; sekiz buçuk milyon. “neyse sonra alırım” dedim. adam da espri olarak “neyse sonra veririm” dedi.
sonrasında kitabın içeriğini incelemek için kitabın ilk sayfalarına bakarken adam “al kitap senin oldu” dedi.
inanamadım.
duymamış gibi yapıp biraz daha inceledikten sonra kitabı geri verdim. adam “alın. sizin olsun” deyince o kadar çok sevindim ki, adama bir şekilde karşılık veresim geldi.
ama ne yapabilirdim ki? sıkı sıkı teşekkür ettim. belki bir gün adama bir iyilik yapma fırsatım doğma küçücük ihtimaline karşın adamın gözlerine, yüzüne iyice baktım.
ve ayrıldım.
neredeyse ağlayacaktım. sevinçten tabi. kitaba çok ihtiyacım vardı, param yoktu. şimdi param yok, kitabım var. olsun, oh be! kitabı alabildim" -2004-(anka, 24.07.2008 17:53 ~ 17:58)
- (bkz: klima)
hele bu sıcaklarda.içi de serinletir icabında.
- sonunda herkesin ölerek eşitleneceğini bilmektir.
(dide, 24.07.2008 18:25 ~ 18:25)
- şu hayatın bir gün son bulacağı hadisesi iç ferahlatır. bazen "şu hayat bitse de gitsek" diyorum. nedir bu yahu? hani huriler, kevser ırmağı falan?
edit: anlatım bozukluğunu jimmy'nin uyarısıyla düzelttim. kendisine canlı yayında teşekkür ederim. gerçi bir huri gönderse kıyak olurdu ama neyse. öbür tarafta inşallah.
- "olanla ölene çare yok" vb sözler bir süre ki 2 dk bile olabilir,rahatlatır.
- (bkz: bu da gelir, bu da geçer...)
|
