eski istanbulsporlu futbolcu. bir fenerbahçe maçında kaval kemiği kırılmıştı. kırık bacağını iki eliyle tuttuktan sonra öyle bir bağırdı ki sesi beşiktaş'tan duyulmuştu.
pamuk iplikleriyle örülmüş bi kavramdır herkesin hayatında..gevrektir aniden kırılabilir.ama serttir,yaşatır.ölmeye değer bazı güven duyguları..
çok defa istemeden kaybedilmiştir bir sevgilinin,bir dostun,bir hayatın güveni..geri gelmemiştir de sonra.gözlerinin içindeki anlam uçup gider,güveniyle beraber.o gelince akla, burukluk kaplar bünyeyi.belki de hiçbirşey yapılmamıştır o güveni yitirtebilmek adına.belki sadece varlıgı yetmiştir onun kaybına.e, yapılcak birşey yoktur başa gelenin çekilmesinden başka.belki uzaklara uçup giden bir uçurtmanın geri dönebilmesi kadar küçük bir olasılığı beklemeye koyulursun,belki de güneşin yeniden doğması kadar kesin bir durumu.
karşındakine kendini teslim etmektir hiç birşey düşünmeden... insani duyguların hepsinin bütünleşmesidir... onun ellerine kendini bırakırken acebaların hiç olmamasıdır...bir insanın güvenini kazanmak ne kadar zor ise bir insana güvenmek de o kadar zordur. genelde lafta kalır güvenlerimiz. evet sana güveniyorum deriz onu sevdiğimiz ve kaybetmek istemediğimiz içindir ama kafamızda acebaların varlığı bizi hep huzursuz yapar. güvendiğimiz insanı ise kaybetmek kendini yok etmekle eşdeğerdir. ne yapacağını şaşırırsın..neden diye sorarsın.. nasıl böyle birşey olabildi nasıl aldandım... ama olan olmuştur..babana bile güvenme diyenlere hak verirsin o an. ama neticede insansın güven olmadan hiçbir olay tam olmaz... ve neticede yeniden güvenmeyi öğrenirsin...
mutluluğun kaynağıdır. çağdaş toplum güvenli toplumdur; teknolojinin gelişmesi, gökdelenlerin yükselmesi ya da uzaya gidebilmek değildir... mutlu toplumdur. insan olmanın yolu da güvenli bir toplumun üyesi olmaktan geçiyor.
bir yerlerden sızmaya başladı mı etraf berbat perişan oluyor. aman ha, çatlatmayın. ortalığın temizlemesi değil de çatlakların onarılması insanı adamakıllı yoruyor. gene de, kim ne derse desin güven; sınırsız sevgiye en yakışan duygudur vesselam.
sevdiğin kişinin elinde silah dahi olsa o namluyu tereddüt etmeden ağzına alıp onun gözlerinin içine bakabilme cesareti veren kristal dokudur.büyük sevginin meyvesidir.allahın lutfudur.huzurdur.ötesi yoktur.