ben bu kentin ta uzaktan görüneni, dile düşmüşü, hesapsız kitapsızı, eski bir resimde yaşıyorum, silik.
ağ gibi gerdim günümü pencereye, kadınlar, çocuklar, topal dilenciler,
saksağanlar, köpekler, tekir kediler, biraz ağaç, biraz ışık, biraz yosun,
bakarsın düşü düşüverir içine.
bakarsın kapı çalınır biri gelir, elimdeki elmayı yer!