şehir, aslında kendini arkadaşlıkla var eder.gidilecek yer yoktur, birlikte geçirilecek zamanlar vardır. gerisininde pek bir önemi yoktur zaten. bireysel takılan istanbul insanının ankarayı anlaması gibi bir durum söz konusu değildir. çünkü onun gidecek yeri çok, alternatifi boldur...
güvenli ve düzenli bir kenttir ama sıkıcıdır. kentin çoğunluğunu memur, bürokrat, asker, öğrenci ve memurlar oluşturur. hava karardı mı sokakları tenhalaşır, bu yüzden her ankara'da okuyan öğrenci mezuniyeti bir kaçış olarak görür ve daha eğleceli, denizi olan bir yerlere gitmek ister. sonra da nedensizce özler orda yaşadığı günleri.
gece 3 te acıkıp tekel bayi aramaya çıktığınızda bir grup polis tarafından durdurulup kimlik kontrolüne maruz kalabileceğiniz,bir de daha utanmadaz zorla yoldan döndürülüp evinize gönderilebilineceğiniz ülkemizin tek planlanmış şehri.
sonbaharda bir başka güzeldir ankara.geceyarısından sonra tunalı hilmi'de yürümek gibisi yoktur.ankara ziyaretlerinde öğle yemeği durağı hacı arif bey,cheese cake durağı ivy olmalıdır.mümkünse kızılay'da dost kitabevine uğranmalı oradan hayri'ye gidilmelidir.