şifrelenmiş bir rumuz. kelimelerin son parçalarının yerlerini değiştirince yazarımızın sevdiği bir yazar ismi ortaya çıkıyor aşağı yukarı (albert camus, "alber kamü" okunur). bunu kendi kendime keşfedince hissettiğim mutluluk bir yana, yazdığı çoğu şeyin altına imzamı atabileceğim ender yazarlardanmış bunu gördüm bugün, okudum herşeyini, daha bir mutlu oldum. özellikle dil ve milliyetçilik konusundaki yaklaşımlarımız birebir aynı, ve şirinleri görmek gibi bir şey böyle birini bulmak.
ilgiyle takip ettiğim, çok yönlü bir insan olduğu her hâlinden belli yazar.
yeri geldiği zaman bilimsel düşüncenin bir neferi (bkz: fizikte kuram ve ispat) yeri geldiği zaman ise iflah olmaz bir romantik gibi yazmasını biliyor (@1106586). dilbilim ile meraklı (@1111968), batı müziğinden anlayan (@1113708), güncel sosyolojik meselelere (@1160686) de uzak kalmayan bir filozof (@761820). şimdi böyle söyleyince sıkıcı, hep entel dantel meselelerden bahseden bir adam canlandı gözünüzde. ama kazın ayağı öyle değil, ciddi mesajlarını nereden, ne zaman ve nasıl geleceği belli olmayan zeka yüklü esprili girilerle dengelemesini de biliyor (@1107388). nitekim, kategorilere kolay sığmayan bir yazar.
yazdıklarının altına okumadan imzamı basarım, %99'unda da yanılmam/üzülmem. hatalı olduğu %1'lik durum ise mühim değil, o kadar kusur kadı kızında da olur.
yazdıklarından, okuduklarımın altına üzerinde biraz düşündükten sonra imzamı atarım dediğim yazar.
kendisinin de aynı mantıkta olduğunu düşündüğüm yazar.
bilimsel bakış açısı, mantık süzgeci, naif ama meydan okuyuculuk var satır aralarında.
müzik gruplarını, başlıkları altına önemli elemanları ve dinlemeyen ölsün gibi iki kategori ile tanımlayarak, yanına o grubun en piyasa şarkısının ismini de iliştiriveren insan.
mike hammer ' ın yerli versiyonunda kemal sunal ' ın canlandırdığı karakterin adıdır. ali kamber özel dedektiftir ancak mike hammer ' a göre daha naiftir. pek sportmen değildir , ağırdır , kavga ettiği pek görülmemiştir.
sözlük sayesinde hayatıma giren, hep etrafımda olmasını dilediğim çok değerli bir iki insandan biri. bana bu cümleyi kurdurduğuna göre düşünün artık ne kadar sevdiğimi saydığımı. memlere inanmamasına ve çoğu zaman yanlışlayıcı tavrıyla bütün düşüntü hevesimi kırmasına rağmen garip bir huzur veriyor bu adam bana, çevresine yaydığı huzurdan bana da düştüğü için şanslı hissediyorum. homofobik olmadığı için yazabiliyorum bunları gönül rahatlığıyla. şimdiye kadar yazdığım en duygusal giri oldu bu galiba. giri olarak yazmadım zaten, kendisine söylemeye utandığım için buraya not düştüm. görmediniz bunu. aramızda kalsın.
son zamanlarda sözlükte ali kamber ile aramızdaki ilişkinin mahiyetine dair yanlış yönlendirilmiş izlenimlerin varlığına tanık oldum. bu yanlış anlamaları düzeltmeyi borç bilirim.
öncelikle belirteyim, ben homofobiğim. bazılarının düşündüğü türden bir ilişki zaten medikal açıdan mümkün değil yani. aramızdaki inişli çıkışlı ilişki lise yıllarına uzanır. her insan gibi tırt olduğu yönleri vardır ama en genel anlamda hayat görüşü benimkine en yakın arkadaşım odur. yargılayıcı değildir, anlar. eylem adamı değildir ama şahane tespit yapar. zanaatkârdır ve aynı zamanda yaptığı işe sanat da katmayı başarır. evrenle uyumsuz, kendisiyle barışıktır.
zaten iyi güzel takılıyorduk istanbul'da. itü sözlük diye bir yer bulduk daha da şahane takılabileceğimiz, yazıp duruyoruz. ben memnunum hâlimden. sarhoş ejderha'nın girisinin altına giri yazdıktan sonra sözlükten çıkıp giderken arkamı kollayabileceğine güvendiğim bir adam. msn penceresinden bir mesaj atıyorum "cover me." diye, sonra içim rahat çıkıp gidiyorum arkama bakmadan. tabi aynısını ben de onun için yaparım. hele birisi ayar vermeye çalışsın ona... (!)
galiba benim de en duygusal girilerimden birisi oldu bu. baktım herkes içini döküyor, tutamadım kendimi ben de. sen çok yaşa kamber, nice yıllara!
sıra bana geldi. bir cin ali epigonu olarak bu adama nik altı girisi yazmayı boynumun borcu bilirim. yalnız amacım şu; muhtemelen tarafımca gizlenmeye çalışılacak o tüm saçma "duygusal giri" semptomlarını "hedef yazar" odağına toplamak. yani size işin gerçek yüzünü göstermek.
size buradan pek iyi görünmediğimizi biliyorum. kendi başlarına eğlenen, eğlenmeye çalışan, hele hele başkalarının kutsal bellediği değerlerle alay ederek eğlencelerine eğlence katan ve her daim birlikte hareket eden, günde üç vakit mass ortamlara girip çıkan üç beş çapulcu gibi göründüğümüzün farkındayım. fakat gerçek şu ki; cin ali retrospektif başlığında özellikleri maddelerle açık edilmiş epigonal sistemin işlerliği sanıldığı gibi kolektif bir zihniyet sayesinde değil; sadece ve sadece coğrafi zorunluluklarla sağlanmaktadır. ali kamber'i, recai pengül'le beraber gittiğimiz ve her nedense kimsenin gitmediği, hayallerimizi suya düşüren bir zirvede pengül efendinin +1 i olarak tanıdım. ben her ne kadar kendisine ali kamber tipi görmesem de gizem kaygısı nedeniyle nikneymini gizleyen kamber efendiyi pengül'ün şeffaflık politikası ele verdi. karşımda deşifre olmuş bir kamber görünce, ben de saldım kendimi. bıraktım şovumu yapmayı. sonra içtik falan biz bunlarla. güzel de muhabbet ettik derken birden recai pengül'le uzun zamandır komşu olduğumuzu fark ettik. kamber geri kalır mı? o da bir nevi komşu sayılır. sarhoş kafayla bana 2,5 wasting love uzaklığında bir yerlerde oturuyor. gel zaman git zaman bu komşuluk ilişkileri uzak diyarlardaki eşi dostu görme hevesinin önüne geçmeye başladı. evde maket yapıyorum, çat bir telefon "biz şuradayız gelsene". yine evde canım sıkılıyor, çat bir telefon kamber'e, "postmodern kartal heykeline gelsene?", adamı on dakika sonra kartalın gagasına bakarken buluyorum. bu gerçekten büyük rahatlık. bakın artistlik olsun diye söylemiyorum, size yakın oturan arkadaşlar bulun kendinize. ve mümkünse bu arkadaşlar siz söylemeden bulaşık da yıkayabilsinler. formül bu. bir daha söylemem. buraya yazıyorum, iyi okuyun.
velhasıl kelam, pengül'ü de gurbete yolladıktan sonra ekürisinin sıcak nefesini yitiren kamber efendi armut gibi elime düşmüştür. bu "yakın oturuyoz ne de olsa" geyiğine istinaden kâh evine gidip "bana ıhlamur yapsana" diye diye zahmet, kâh gecenin bir yarısı street fighter'da eline vermişimdir. gıkı çıkmamıştır. seviyorum ben bu adamı. pengül kadar aristokrat bir havaya sahip olmasa da, onun kadar zeki olmasa da (ulan şu girinin şu kısmı yüzünden aylardır başım ağrıyor ya hadi hayırlısı), nefesi onun kadar kuvvetli olmasa da sahip olduğu bitmek bilmeyen dinleme şevki, anlama yetisi, olur olmadık şeylerden heyecanlanabilme kabiliyeti onu benim gözümde süper güzel bir yere koyuyor. istiyorum ki bir on sene sonra 1000 ytlsini cebinde bilsin, bir daha küserim bak müserim deyu artistlik yapmasın.
veri sıkıştırma konusundaki ilgimi sözlüğe aktarmak konusunda "kim okicak, kimin işine yaricak" şeklinde geri plana attığım zamanlarda sözlükte (recai pengül ile birlikte) enformasyon entropisi ile alakalı girilerini görünce "aha, valla varmış okuyacak birileri" diyerek bir gazla yazmaya başlamama vesile olan yazar. yazdıklarını okumak da ayrı bir zevk. sözlüğe renk getiren yazarlardan.