insan, içinde yok edilemez bir şeyin varlığından sürekli emin olmadan yaşayamaz; ancak gerek bu yok edilemez şey gerekse de bu güven kendisinden daima gizli olabilir. bu sürekli gizliliğin kendini açığa vurma yollarından biri, kişisel bir tanrıya inançta kendini gösterir.
aforizmalar kafka'nın, insanlığa bahşetmeden içinde kalan son vicdan azabıymış gibi yazdığı ideaların bütünüdür.. bu kitap onun son istifrasıdır.
''insanın belli başlı iki günahı vardır,öbürleri bunlardan çıkar;sabırsızlık ve tembellik.sabırsız oldukları için cennetten kovuldurlar,tembelliklerinden geri dönemiyorlar.ama belki de belli başlı sadece bir günahları var; sabırsızlık.sabırsızlıklarından ötürü kovulmuşlardı, sabırsızlarından ötürü geri dönemiyorlar.
kafka'nın okurken insanı derin düşüncelerle muhatap bırakan eseri.sakin kafayla, her cümlesinin üzerinde uzun uzun düşünerek okunması gerekir.aksi halde insana ilk başta bir yığın saçma gibi gelir çünkü oysa birazcık düşününce, kitaptaki her kelimenin ardında büyük bir zeka, kıvrak bir düzenbazlık olduğu anlaşılacaktır.bu yüzden kafka büyük bir yazardır, düşünürdür.
insanların çoğu kaybetmekten korktuğu için sevmekten, kendini sevilmeye layık görmediği için sevilmekten, sorumluluk getireceği için düşünmekten, eleştirilmekten korktuğu için konuşmaktan, reddedilmekten korktuğu için duygularını ifade etmekten, aslında yaşamayı bilmediği için, ölmekten korkuyor.
william shakespeare
